Artyści

Od początku naszego projektu do konkursu zapraszani są zarówno cenieni przez krytyków twórcy o międzynarodowej sławie, jak i obiecujący młodzi artyści i architekci.

  • Alexandre Arrechea

    Urodził się w 1970 roku na Kubie. W 1994 ukończył Instituto Superior de Arte (ISA) w Hawanie. Jego prace ukazują kruchość ludzkiego życia, ograniczenia wolności i prywatności. Poddają krytyce aktualne struktury rządowe i wpływ ekonomii na sztukę. Obecnie Arrechea jest szczególnie zainteresowany granicami sztuki. Jedna z jego najnowszych prac, instalacja zaprezentowana podczas Biennale w Wenecji 2011, odzwierciedla rozważania na temat triumfu i klęski tego przedmiotu. Aktualnie realizuje projekt artystyczny dotyczący przestrzeni publicznej przy Park Avenue w Nowym Jorku zaplanowany na wiosnę 2013 roku. Uczestniczył w IV edycji konkursu GZMG w 2011 roku.
    www.alexandrearrechea.com

  • Fernando Sánchez Castillo
    Fernando_Sánchez_Castillo_Fuente-194px

    Swoją działalność artystyczną rozwija na płaszczyźnie konceptualnej, zawartej pomiędzy rzeźbą i techniką wideo, tekstem i performancem, badając tym samym relacje między sztuką a władzą, przestrzenią publiczną a pamięcią kolektywną w wymiarze narodowym oraz międzynarodowym. Odwołując się do kanonów historii malarstwa, rzeźby pomnikowej oraz filmu dokumentalnego, artysta uczestniczy w procesie burzenia historycznych konwencji w konceptualnym oraz praktycznym zgłębieniu pojęcia historii w terminach struktury i czasu. Element strukturalny jest powiązany częściowo ze sprzeciwem wobec tradycyjnego modelu historii rozumianej jako liniowy rozwój wypadków, z drugiej zaś strony wiąże się z redefinicją pojęcia historii jako powtarzalności (w nietzscheańskim rozumieniu „wiecznego powrotu”).

  • Hsia-Fei Chang
    034hfc12_194px

    Pochodząca z Tajwanu artystka wizualna, zajmuje się pop kulturowym wizerunkiem, tożsamością płciową, upiększaniem codzienności. Jest autorką fotografii, video, instalacji, performance. Tworzy także obiekty o charakterze upamiętniającym m.in. ją samą. Uczestniczyła w I edycji konkursu GZMG w 2005 roku.
    www.hsia-fei.com  

  • Carmen Einfinger

    Brytyjsko-amerykańska artystka zamieszkała w Nowym Jorku, jest z wykształcenia malarką, ale od samego początku do tworzenia dzieł malarskich używa różnych materiałów i obiektów. Ostatnio zrealizowała serię prac (obrazów, rzeźb i performance) w przestrzeni miejskiej w Nowym Jorku, Pekinie, Tajwanie i we Włoszech, angażując w proces twórczy społeczności lokalne. Prace Einfinger, czerpiąc z obfitości różnorodnych kultur i stylów, ukazują osobistą wizję i realizują szeroki wachlarz jej wizualnych i konceptualnych idei. Einfinger jest kierującą się intuicją artystką, która stworzyła nowy i niepowtarzalny styl będący jej osobistym wkładem do sztuki i kultury naszych czasów. Największą inspiracją były dla niej liczne podróże do Europy i Azji, które skłoniły ją do przełamania konwencji obowiązujących w tworzeniu sztuki. Kieruje się metodą kontemplacyjną, medytacyjną i optymizmem. Kreuje fantastyczne, egzotyczne wizje, nawet gdy pracuje w zwyczajnych, banalnych przestrzeniach. Otrzymała I nagrodę w III edycji konkursu GZMG w 2009 roku.
    http://carmeneinfinger.com

  • Didier Fiuza Faustino
    timthumb_194px

    Mieszka i pracuje w Paryżu oraz Lizbonie. Ukończył Ecole d’ Architecture de Paris – Villemin w Paryżu. Jest założycielem LAPS (Laboratoire d’ Architectures, PERFORMANCES ET Sebotage) oraz współzałożycielem Numeromagazine, portugalskiego pisma poświęconego estetyce oraz sztuce współczesnej. Architektura jest dla artysty punktem wyjścia do działań eksperymentalnych na granicy sztuk wizualnych (performance, video oraz instalacje) i designu. Proponowane przez niego pojęcie przestrzeni łączy się z elementami fizycznymi, psychicznymi oraz politycznymi ciała. Do najbardziej znanych prac Didier Fautino zaliczają się „Untitled House”, projekt zainicjowany we Francji w 2002 roku, „Starway to Heaven / przestrzeń publiczna dla użytku indywidualnego” zrealizowany w Portugalii (2002) oraz „Body in Transit” (2002). Ten ostatni projekt został zaprezentowany na Biennale Architektury w Wenecji i przypomina prototyp przedmiotu przeznaczonego do produkcji na skalę przemysłową. W rzeczywistości został zaprojektowany jako kontener, w którym nielegalni imigranci oraz ich bagaże mogą bezpiecznie podróżować na pokładzie samolotu czy statku. W 2009 był generalnym kuratorem „Event09” – I edycji spotkań artystyczno-architektonicznych w Bordeaux. Uczestniczył w II edycji konkursu GZMG w 2007 roku.
    www.didierfaustino.com

  • Front Studio
    Farmadelphia_Sunflowers_194px

    Front Studio (założone w 2001 roku) jest znane z umiejętności zacierania różnic pomiędzy sztuką a architekturą. Ma na koncie liczne zwycięstwa w międzynarodowych konkursach, w których rzucali wyzwanie konwencjonalnemu rozumieniu przestrzeni i przedstawiali wizjonerskie pomysły. Front Studio pod kierownictwem Yen Ha oraz Michi Yanagishity ma przemyślane i twórcze podejście do projektowania. Ich projekt Amerykański Biały Dom zgłoszony do konkursu „White House Redux” został wyróżniony w otwartym głosowaniu internetowym. Projekt przewidywał zaprezentowanie kwestii renowacji Białego Domu na forum publicznym, udzielając amerykańskiej opinii publicznej prawa do decyzji o rezultacie poprzez głosowanie w ramach telewizyjnego reality show. Spekulatywne prace Front Studio często służą jako „trampolina” do dyskusji i inspiracji. Projekt Farmadelphia, finalista konkursu „Urban Voids – Grounds for Change”, posłużył jako katalizator dla lokalnych społeczności rolników i ogrodników w Filadelfii i okolicach. Rozproszone osoby i organizacje zaczęły szukać połączeń, korzystając z idei Farmadelphii. W swojej działalności architektonicznej Front Studio jest uznawane za lidera eleganckiego i ponadczasowego projektowania. Zarówno tworzone przez nie kompozycje przestrzeni wewnętrznej jak i formy architektury zewnętrznej emanują precyzyjnie wykończoną, ciepłą nowoczesnością. Ich praca „Niewidzialna Brama” uzyskała II wyróżnienie w I edycji konkursu GZMG w 2005 roku.
    www.frontstudio.com

  • Wang Fu
    wang-fu-dsc_194px

    / Pochodzi z Chin, od wielu lat mieszka i pracuje w Niemczech a ostatnio w Berlinie. Zajmuje się malarstwem, fotografią, rzeźbą, instalacją. Artystycznie stara się przekraczać granice, także te wypływające z jego sytuacji życiowej, granice wschodu i zachodu. Jego prace cechuje wielość form i sposobu myślenia wywodzącego si z kultury azjatyckiej. Krytycznie podejmowane tematy i współczesne ujmuje w subtelne formy nie pozbawione humoru. Wziął udział w I edycji konkursu GZMG w 2005 roku.
    www.wang-fu

  • Marco Godinho
    allaround1_194px

    Artysta mieszkający w Luxemburgu i Paryżu. Posługując się różnymi mediami tworzy obiekty, które wystawiają na próbę zwyczajny sposób postrzegania życia codziennego i kultury. Jego poetyckie reinterpretacje w żartobliwy sposób otwierają przed nami nowe wymiary percepcji. Wszystko, co odmierza czas – kalendarze, zegary, kody językowe, percepcja ciała w ruchu – składa się na poetykę prac Marco Godinho, gdyż artysta podporządkowuje wszystkie te elementy osobistej tymczasowości. Odmierzanie przestrzeni, będącej następstwem czasu, może być analizowane w ten sam sposób. Te nowe formy tymczasowości ujawniają się w rysunkach, obrazach, rzeźbach, instalacjach pracach wideo, fotografiach, tekstach, typografii i projektach graficznych Godinho. Jego twórczość objawia się w sferze stałych związków w których trwamy w momencie zderzenia z czasem i przestrzenią. Jej celem jest obalenie statusu reprezentowanych przez nie obiektów i zaproponowanie widzowi aktywnej roli w nieustannym modyfikowaniu zasad gry. Brał udział w III edycji konkursu GZMG w 2009 roku.
    www.marcogodinho.com

  • Thorsten Goldberg

    Urodzony w 1960 r., studiował rzeźbę na Państwowej Akademii Sztuk Pięknych w Stuttgarcie. Od 1995 zrealizuje liczne prace w przestrzeniach publicznych w Niemczech i całej Europie. Jest członkiem różnych komitetów i paneli doradczych, w ramach których jest zaangażowany w organizację konkursów na dzieła sztuki w przestrzeni publicznej i selekcję prac. Thorsten Goldberg jest inicjatorem i współwydawcą „Public Art Wiki, an Imagined Library“, niemieckiego internetowego archiwum sztuki publicznej w krajach niemieckojęzycznych. (http://www.publicartwiki.org). Wykładał na licznych uniwersytetach i szkołach artystycznych, takich jak Akademia Sztuk Pięknych w Monachium, Art Academy w Munster; był wykładowcą kontraktowym Sztuki w Przestrzeni Publicznej na Akademii Sztuki w Linzu i profesorem sztuki i mediów na Muthesius Art Academy w Kilonii. Od 1990 mieszka i pracuje jako artysta w Berlinie. Otrzymał I wyróżnienie w IV edycji konkursu GZMG w 2011 roku. www.goldberg-berlin.de

  • Tommi Grönlund / Petteri Nisunen
    2008_freq_out7-2_194px

    Artyści i architekci z Helsinek, którzy od 1993 roku wspólnie realizują projekty. Obaj aktywnie działają w sferze muzyki elektronicznej. Zwykle tworzą prace, które wykraczają poza zasięg zmysłów. Badają sposoby, w jakie elektryczność lub promieniowanie przybierają formy konkretne, np. światła, dźwięku, ciepła lub ruchu. W swoich pracach najczęściej prezentują niewidzialne czynniki wpływające na wszystkie ledwo uchwytne rodzaje percepcji i zjawiska obecne w kosmosie. Tommi i Petteri brali udział w międzynarodowych biennale, m.in. w Wenecji, Sao Paulo i Manifesta. Wiele z ich prac dotyczy sfer publicznych, np. Ambient City, projekt radiowy, na który składa się rzeźba świetlna i transmisja muzyki elektronicznej w Helsinkach (1994, 2001), Kolonii (1996) i Antwerpii (1999). Uczestniczyli w III edycji konkursu GZMG w 2009 roku.
    http://g-n.fi

  • AGREST GROUP
    ak2_03_194px

    Trójmiejska grupa zrzeszająca architektów. Powstanie tej formacji łączy się z gdańską edycją Akcji-Kreacji – akcji projektowania na żywo, happeningu organizowanego przez Sztukę Architektury. AGREST tworzą Piotr Wojciechowski z Pio Studio, Paulina Porębska i Szymon Goździkowski z A_7 Pracowni Architektonicznej, Filip Kozarski z LowBudget oraz Hubert Kowalski z WM Pracowni Projektowania Miasta. Każdy z członków grupy ma na koncie indywidualne projekty i osiągnięcia , a we wspólnym dorobku mają, oprócz wygrania lokalnej oraz ogólnopolskiej Akcji Kreacji , odbywającej się w Muzeum Architektury, udział w międzynarodowym konkursie na Muzeum Współczesne Wrocław, a także udział w warsztatach architektonicznych „Młodzi do Łodzi” organizowanych przez „Architektura, Murator”. Wzięli udział w III edycji konkursu GZMG w 2009 roku.

  • Ronny Hardliz
    Ronni_Hardliz_khlu_194px

    Jest Europejczykiem – urodził się w 1971 roku w szwajcarskim Bern, a jego rodzice – co zawsze podkreśla – w czeskiej Pradze. Studiował architekturę w ETH w Lozannie i amerykańskim Carnegie Mellon University w Pittsburgh’u. Pracuje w Rzymie, Bern i Pradze. Tworzy miejskie zdarzenia, które ujawniają architektoniczne nawarstwienia i przestrzenne zależności. Poprzez industrialną spektakularność swojej architektury Hardliz ukazuje drogi zaawansowania modernistycznej tradycji funkcjonalizmu. Wziął udział w II edycji konkursu GZMG w 2007 roku.
    www.hardliz.ch

  • Weronika Kiersztejn / Michał Kozik

    Weronika Kiersztejn i Michał Kozik to młodzi polscy architekci (rocznik 1986). Zwycięzcy konkursu „Dialog w Przestrzeni” podczas I Międzynarodowego Biennale Architektury Wnętrz w Krakowie w 2010 roku. Współzałożyciele grupy muskcollective design. Studenci ostatniego roku na Wydziale Architektury i Urbanistyki Politechniki Śląskiej. Otrzymali II wyróżnienie w IV edycji konkursu GZMG w 2011 roku.
    www.musk.pl

  • Hans Peter Kuhn

    Urodził się w 1952 roku w Kilonii w Niemczech, mieszka i pracuje w Berlinie. Artysta dźwiękowy i kompozytor. Swoją artystyczną karierę zaczął bardzo wcześnie – już w wieku 6 lat występował w kółku teatralnym w swojej szkole. Kiedy miał 14 lat założył rock’n’rollową kapelę, a w 1975 roku zaczął swoją zawodową karierę w Schaubuehne am Halleschen Ufer w Berlinie (obecnie Schaubuehne am Lehniner Platz). Od 1979 roku koncentrował się coraz bardziej na swojej pracy artystycznej. W tym okresie stworzył najwięcej prac, wśród nich instalacje świetlno-dźwiękowe, słuchowiska, muzykę do filmów (Der Letzte Kurier by Adolf Winkelmann, WDR) oraz muzykę i scenografię dla teatru, a od 1989 roku także tańca. W 1993 roku wraz z Robertem Wilsonem zdobył prestiżową nagrodę Złotego Lwa na Biennale w Wenecji za instalację „Memory/Loss”. Od 1996 roku jest profesorem wizytującym na Justus-Liebig-University w Giessen w Niemczech. W 2002 roku otrzymał nagrodę Contractworld za innowacyjny projekt architektoniczny Salon du Livre powstały w 2001 roku. Otrzymał II nagrodę w V edycji konkursu GZMG w 2012 roku.
    www.hpkuhn-art.de

  • Sabina Lang / Daniel Baumann

    Szwajcarscy artyści Sabina Lang (ur. 1972 w Bernie) i Daniel Baumann (ur. 1967 w San Francisco) wspólnie tworzą swoje projekty jako Lang/Baumann lub L/B od początku lat 1990-tych. Prace Lang/Bauman inspirowane zarówno spuścizną Pop Artu jak i Bauhausu łączą w sobie elementy instalacji, rzeźby, interwencji architektonicznej i strategii relacyjnych. Uczestniczyli w IV edycji konkursu GZMG w 2011 roku. http://langbaumann.com

  • Dominik Lejman
    lejman_d_194px

    Urodzony w 1969 w Gdańsku. Pracuje i mieszka w Poznaniu oraz w Berlinie. Absolwent ASP w Gdańsku oraz Royal College of Art w Londynie (dyplom Master of Arts). Lejman zyskał sławę dzięki swej technice spójnego zestawiania projekcji wideo z otaczającą architekturą lub malarstwem. Jego prace były określane jako fresk wideo, malarstwo czasowe czy symbioza black boxu i white cube’a (czarnej skrzynki, pokoju do projekcji i białego sześcianu, współczesnej przestrzeni galeryjnej). Instalacje Lejmana przyciągają uwagę widza do takich problemów, jak współczesna społeczna rola jednostki w przestrzeni, jednocześnie bawiąc się tradycyjnym użyciem projekcji. Wybrane wystawy indywidualne: The Luxury of Survival, CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie (2000); Vital Statistics, Norrtalje Konsthall, Szwecja (2002); ME- Counts: 0.3s, LUXE Gallery, Nowy Jork (2005); Dominik Lejman, Vigeland Museum, Oslo (2005); Dominik Lejman, MOCA, London (2005); Ostatni gasi światło, CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie (2006); Conditioned Perspective, Luxe Gallery, Nowy Jork (2006); Ogrody, Arsenał, Białystok (2007); Die Nächsten, Zak Galery, Berlin (2007); Dominik Lejman/Katarzyna Józefowicz, Kulturcentrum Ronneby, Szwecja (2008). Otrzymał I nagrodę ex aequo za projekt „Staging Invisible” w II edycji konkursu GZMG w 2007 roku.
    www.dominiklejman.com

  • Tea Makipaa

    Ur. w 1973 r. w Lahti w Finlandii. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Helsinkach i Royal College of Art w Londynie. Jej prace przedstawiają zagmatwanie i wielowarstwowość świata. Interesuje ją człowiek jako niezwykle skuteczny i rzadki gatunek, który korzysta ze swoich zdolności w sposób bardziej zaawansowany od innych zwierząt i z łatwością realizuje swoje pomysły z pomocą technologii. Charakterystyczną cechą prac artystki jest lakoniczna prezentacja fizycznego porządku świata rzeczywistego w odniesieniu do elementów strukturalnych, które kształtują nasze życie. Uczestniczyła w IV edycji konkursu GZMG w 2011 roku.
    www.tea-makipaa.eu

  • Tuomo Manninen
    pchrysler_194px

    Urodził się, mieszka i pracuje w Finlandii. Jest fotografikiem, tworzy instalacje i obiekty. Przez ostatnie kilka lat tworzy monumentalne portrety członków różnorakich organizacji, społeczności lokalnych w stolicach świata od Katmandu po Rygę. W 2004 roku stworzył projekt Average, którego podstawę stanowiła bezpośrednia praca z wytypowanymi jako przeciętne rodzinami z 5 stolic europejskich. Uczestniczył w I edycji konkursu GZMG w 2005 roku.
    www.tuomomanninen.com

  • Andrea Mastrovito

    Andrea Mastrovito urodził się w 1978 roku w Bergamo we Włoszech, gdzie w 2001 roku ukończył studia na Accademia Carrara di Belle Arti. Sam siebie uważa przede wszystkim za rysownika. Jest artystą utalentowanym, pełnym pasji i przy tym bardzo płodnym. Mastrovito nieustannie poszukuje nowych materiałów i narzędzi do rysowania, często udaje mu się przenieść kompozycję dwuwymiarową w trójwymiarową, która powstaje z narysowanych linii. Prace Mastrovito zawsze są oparte na badaniach historycznych przeniesionych na język współczesny. W 2007 roku wygrał the New York Prize. Nagrodzony przez włoskiego Ministra Spraw Zagranicznych. Brał udział w wystawach indywidualnych w prywatnych galeriach w Mediolanie, Florencji, Paryżu, Genewie, Brukseli i Nowym Jorku, a także w centrach sztuki współczesnej Museo del Novecento w Mediolanie, w Monfalcone i Lacoux. Jego prace były pokazywane na wystawach publicznych w niemal całej Europie i Stanach Zjednoczonych. Otrzymał II nagrodę w V edycji konkursu GZMG w 2012 roku.
    www.andreamastrovito.com

  • Grupa Metaform & SUMO

    METAFORM to grupa architektoniczna z Luxemburga tworząca swoje budynki we współpracy z luksemburskim streetartowcem SUMO. METAFORM współpracowali z SUMO między innymi przy Apartamencie w Luxemburgu, gdzie SUMO pokrył ściany zewnętrzne i wewnętrzne budynku pracami w stylu post-graffiti. W efekcie uzyskano budynek, który w idealny sposób łączy nowoczesną architekturę ze sztuką ulicy. Grupę METAFORM tworzą: Shahram Agaajani, Christelle Chevalier, Sebastiano Bizarro, Pascal Hilpert, Thierry Cruchten, Maria Klöckner, Beate Konkol, Matthieus Ristic, Nuria Quiroga, Yves Schlesser, Serge Schmithen, Ilektra Theodosiou, Luna Wayn. Uczestniczyli w V edycji konkursu GZMG w 2012 roku.
    www.metaform.lu

  • Markus Miessen

    Markus Miessen razem z Magnusem Nilssonem i Ralfem Pflugfelderem tworzą biuro architektoniczne nOffice, które ma swoją siedzibę w Berlinie i Londynie. nOffice zlokalizowane zostało na przecięciu krytycznego projektowania przestrzennego, architektury, interwencji planistycznych oraz świata sztuki. Działając gromadzą ekspercką wiedzę na temat tworzenia i konceptualizacji archiwów, bibliotek, przestrzeni galeryjnych, centrów kultury i typologii „hub”. nOffice specjalizują się w rozwijaniu hetero-typologii. Ich ostatnie projekty zrealizowane dla LU Arts Centre & RADAR Hub, Gwangju Biennial, 0047, Manifesta 8, Performa 09, ASAP, Archive Kabinett i długoterminowy Hans Ulrich Obrist Archive to tzw. skundlone typologie: twórcze konstrukcje przestrzenne, które przenikając się łączą kilka odmiennych i kolidujących programów w jeden. nOffice uważają, że przestrzenne mieszańce są silniejsze od form jednorodnych. Promują ideę przestrzeni heterogenicznej, „miasta wewnętrznego”. Uczestniczył w IV edycji konkursu GZMG w 2011 roku. www.nOffice.eu

  • Daniel Milohnic
    pool-194px

    Urodzony w 1969 roku. Mieszka we Frankfurcie. Od 1996 roku współpracuje z Dirkiem Paschke. Jest założycielem grupy artystycznej Phantombüro (1997), od 2001 roku współpracuje z Resonatorcoop. Pokazywał swoje prace na licznych wystawach na całym świecie, między innymi na: Deutschlandscape, Victoria & Albert Museum w Londynie (2006), Pałac Republiki w Berlinie (2005), IX Biennale Architektury w Wenecji, Pawilon Niemiecki Metamorphosen w Wenecji (2004), Mobile Architektur (mobile unit), Amsterdam (2002). W 1996 roku Daniel Milohnic i Dirk Paschke zainaugurowali instalację Hafenbad na dziedzińcu Städel Atelier, usytuowanego w środku przemysłowych rejonów wschodniego Frankfurtu. Hafenbad składał się z dwóch zespawanych ze sobą kontenerów dalekomorskich, które utworzyły basen o pojemności 150 tysięcy litrów. Instalacja wytycza nowe perspektywy w zakresie reewaluacji kultury przemysłowej w Zagłębiu Ruhry. Razem z Lexem Rijkersem otrzymał I nagrodę za projekt LKW Gallery w I edycji konkursu GZMG w 2005 roku.
    www.aka.ip-technik.net/milo

  • Miks Mitrevics
    latvia_setup2_194px

    Jest młodym, obiecującym artystą łotewskim. Zajmuje się sztuką wideo, instalacjami i fotografią. Jego prace wnikają w głębię ludzkiej psychiki i wyzwalają z niej emocjonalne wrażenia. Prowadzą do przeszłości, do punktu w którym byt zdaje się na moment zatrzymywać w miejscu. Rutyna ludzkiej fizjologii zwalnia tempo, przestrzeń zmienia swoje znaczenie i nic nie jest tym, czym było wcześniej. Miks jest członkiem grupy artystycznej Rigas Zieds, która realizuje projekty multimedialne. Brał udział w wielu akcjach internetowych, takich jak Find Yourself (2000) lub VKN INTRO (2001). Wystawia przede wszystkich w Rydze, ale jego projekty są znane także w Niemczech, Włoszech, Finlandii i na Litwie. Jego obiekt Kolekcja Osób, dwupiętrowy kontener biurowy z tarasem widokowym na dachu wyróżniał się podczas Manifesta 7 we Włoszech (2008). Uczestniczył w III edycji konkursu GZMG w 2009 roku.
    www.miksmitrevics.com

  • Ivan Moudov
    ivan_moudov_02_194px

    Urodzony w Sofii w 1975 roku, jest jednym z najciekawszych młodych artystów współczesnych tworzących Bułgarii. Brał udział w Manifesta 4 we Frankfurcie (2002) i wielu wystawach w Austrii, Czarnogórze, Włoszech, Francji oraz Bułgarii. Moudov stał się jednym z najbardziej wyróżniających się artystów swojego pokolenia ze względu na nieustanne wprowadzanie nowych rozwiązań do współczesnej sztuki bułgarskiej. Zajmuje się instalacjami, performancem, wideo, fotografią, jest zainteresowany ideą sztuki zaangażowanej, która wkrada się w struktury i praktyki wszechmocnych obszarów kulturowo-społecznych. Za pomocą swoich zazwyczaj prowokacyjnych instalacji , prac wideo i fotografii Moudov pragnie stworzyć sztukę, która ma siłę, żeby spenetrować i wpłynąć na przemożne kulturowe i społeczne przestrzenie świata telewizji, reklamy i technologii komunikacyjnych. Uczestniczył w III edycji konkursu GZMG w 2009 roku.

  • Olaf Nicolai

    Studiował literaturę i językoznawstwo w Lipsku i w Wiedniu. W 1992 uzyskał doktorat za pracę o Grupie Wiedeńskiej oraz dyplom w Fachschule für Angewandte Kunst w Schneeberg. Stypendysta i laureat nagród, m.in. Kunstpreis der Stadt Wolfsburg, 2002 oraz Stypendium Villa Aurora w Los Angeles (2008), IASPIS (Sztokholm, 2000), PS1 (Nowy Jork, 1998), Villa Massimo Rzym (1997/98), również stypendium Studienstiftung des Deutschen Volkes (1993). Brał udział w międzynarodowych wystawach indywidualnych, m.in.: Kunstraum Dornbirn (2006), Kunstmuseum Thun (2004), Casino Luxembourg (2003), Migros Museum für Gegenwartskunst w Zurychu (2001), Watari-Um Muzeum Tokio (1998) oraz zbiorowych: 51. Biennale w Wenecji (2005 r.), 4. Kwangju Biennale (Korea, 2002), Sydney Biennale (2002), „etre natury”, Fondation Cartier (Paryż, 1998), Documenta X (Kassel, 1997). Uczestniczył w IV edycji konkursu GZMG w 2011 roku.

  • Philippe Rahm
    diurnisme1_194px

    Urodzony w 1967 roku. Studiował na Politechnice w Lozannie i w Zurychu. Ukończył studia architektoniczne w 1993 roku. Do 2004 roku pełnił funkcję dyrektora firmy Décosterd & Rahm, obecnie pracuje w Paryżu i Lozannie. W 2002 roku został wytypowany do reprezentowania Szwajcarii na VIII Biennale Architektury w Wenecji i został jednym z 20 architektów manifestu Biennale 2008 kuratorowanego przez Aarona Betsky’ego. W 2007 roku Rahm miał wystawę indywidualną w Kanadyjskim Centrum Architektury w Montrealu. Brał udział w licznych wystawach na całym świecie (Archilab 2000, SF-MoMA 2001, Valencia Biennial 2003, CCA Kitakyushu 2004, Mori Art Museum, Tokio 2005, Frac Centre w Orleanie, Centrum Pompidou, Beaubourg 2003-2006 oraz 2007, Manifesta 7, 2008). Był rezydentem Villi Medici w Rzymie (2000). Kierował Diploma Unit 13 w AA School w Londynie w latach 2005-2006, był także profesorem wizytującym w École Nationale Supérieure de Beaux-Arts w Paryżu w roku 2003, Akademii Architektury Mendrisio w Szwajcarii w latach 2005 i 2006, w ETH w Lozannie w latach 2006 i 2007 oraz w Szkole Architektury Paris-Malaquais w Paryżu w 2008 roku. Jest profesorem na ECAL w Lozannie. Obecnie pracuje nad szeregiem prywatnych i publicznych zamówień we Francji, Polsce, Anglii, Włoszech i Austrii. Wykładał na wielu uczelniach, między innymi na Cooper Union NY, Harwardzkiej Szkole Projektowania, UCLA oraz Princeton. Otrzymał I wyróżnienie w I edycji konkursu GZMG w 2005 roku.
    www.philipperahm.com

  • Lex Rijkers
    mobile unit_194px

    Urodzony w 1966 roku. Architekt. Mieszka we Frankfurcie. Razem z projektantką Nanną Hirsch założył w 2001 roku Resonatorcoop – biuro twórców architektury, projektowania i komunikacji, a także Osmotic Room – projekt społeczno-kulturalny obejmujący sztukę, film, literaturę i naukę w kontekście społecznym. Brał udział w licznych konkursach i sympozjach poświęconych rozwojowi i jakości miasta, sztuce w przestrzeni publicznej i architekturze mobilnej. Mobile Unit Shed („Przenośna jednostka mieszkalna”) Milohnica, Rijkersa i Paschkego to wielozadaniowy pokój oraz rzeźba w przestrzeni publicznej – miejsce spotkań, komunikacji i życia kulturalnego. Składa się z dwóch kontenerów, drewnianej ławki, trzcin bambusowych, papierowych parasoli i campera; przypominała standardową architekturę przemysłową, lecz uformowany przez parasole rodzaj namiotu przywołuje kontekst nomadyczny. Mobile Unit Shed był pokazywany na wystawie Parasite Paradise w Utrechcie (2003) jako manifest czasowej architektury i elastycznej urbanistyki. Razem z Danielem Milohnicem otrzymał I nagrodę za projekt LKW Gallery w I edycji konkursu GZMG w 2005 roku.
    www.resonatorcoop.de

  • LISA RUYTER

    Urodziła się w 1968 roku w Stanach Zjednoczonych, żyje i pracuje w Wiedniu. Studiowała w Centrum Artystycznym MCPS w Maryland, gdzie ukończyła Szkołę Sztuk Wizualnych, a następnie otrzymała dyplom Sztuk Pięknych w Hunter College w Nowym Jorku. Prace Ruyter to komentarz dotyczący malarstwa i fotografii jako różnorodnych mediów. Lisa Ruyter pokazywała swoje prace w galeriach i muzeach na całym świecie, między innymi w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Elgiz Museum of Contemporary Art w Istambule, Collection le Consortium w Dijon we Francji, La Colección Jumex w Meksyku, the Essl Collection w Klosterneuburg w Wiedniu, czy Valencia Arte Contemporáneo w Hiszpanii. Jej prace są wystawiane podczas licznych pokazów zbiorowych oraz w ramach międzynarodowych festiwali sztuki. Od 1996 roku tworzy prace, w których tłumaczy fotografie na język obrazu. www.lisaruyter.com

  • Krišs Salmanis
    image85_194px

    Urodził się w 1977 w Rydze, gdzie mieszka i pracuje. Prace Krišsa Salmanisa zapraszają do intelektualnej, nasyconej ironią gry – a czasem do zabawy w chowanego. Większość jego prac, pomimo ślicznego dizajnu – a może właśnie dzięki niemu – to dowcipny, często ostry komentarz dzisiejszego świata i sposobów jego postrzegania. Krišs Salmanis często używa (czy też nadużywa) powszechnie przyjętego języka wizualnego, zazwyczaj nieznacznie modyfikując zwyczajową „ortografię”, przez co zmienia się również znaczenie. Produkuje na przykład serię przypinek identyfikujących, dzięki którym można rozpoznać codzienne kody globalnego społeczeństwa (maniaków komputerowych, pacyfistów i militarystów, nacjonalistów, globalistów, terrorystów, turystów, grafficiarzy itd.), które zostały zmodyfikowane przez „niewinne” dodatki. Wybrane wystawy indywidualne: Exit, Atelier am Eck, Düsseldorf (2008); Silver, Gold, Plasticine, z Daigą Krūze, Ryga (2006); 100% disappointment, z Daigą Krūze, Ryga (2004). Inne: Digital Shakespeare, poetycka gra animowana na CD: koncepcja, reżyseria i animacja „Otella”, (2006-8); Digital Rainis, gra poetycka na CD: koncepcja, reżyseria i animacja gry „Ave Sol” (2005). Otrzymał wyróżnienie w II edycji konkursu GZMG w 2007 roku.
    www.salmanis.com

  • Daniel Schlaepfer / Fred Hatt
    schlaepfer_christmas tree_194px

    Fred Hatt – architekt projektant i fotograf, oraz Daniel Schlaepfer, botanik i artysta ze Szwajcarii, tworzą zespół, którego prace dotykają kluczowych cech przestrzeni miejskich – ich formy, światła i nastroju. Fred Hatt pracuje nad architektonicznymi formami o wyrafinowanych kształtach i deformacjach. Daniel Schlaepfer, przy pomocy światła i jego odbić, konstruuje barwne iluzje, które odmieniają wygląd budynków i nastrój miejskich ulic i placów. Prace obu twórców pokazywane były i realizowane w Szwajcarii, Francji, Portugalii, Boliwii, Japonii i USA. Uliczne oranżerie Hatta stanowią część krajobrazu ulic Genewy, podczas gdy świetlne aranżacje Schlaepfera krerują nastroje parków tego miasta i odmieniają fasady jego budynków. Otrzymali I wyróznienie w III edycji konkursu GZMG w 2009 roku.
    www.dschlaepfer.com

  • Kim Schoenstadt

    Urodziła się w Chicago w 1973 roku. Żyje i pracuje w Venice w Kalifornii, gdzie ukończyła studia artystyczne w Pitzer College. Brała udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych, a jej projekty pokazywane były m.in. w Wadsworth Atheneum Museum of Art w Hartford w Connecticut, Van Abbemuseum w Eindhoven w Holandii, Santa Monica, Museum of Art w Santa Monica, Los Angeles Contemporary Exhibitions, University of Laverne w La Verne w Kalifornii, 4-F galery w Los Angeles, Lemon Sky Gallery w Los Angeles, Susan Inglet Gallery w Nowym Jorku, Anderson Gallery w Richmond w Wirginii, International Print Center i Gavin Brown w Nowym Jorku, Getty Center w Los Angeles, Pitzer College, MOCA w Los Angeles oraz Institute of Contemporary Arts w Londynie. Brała udział w Prague Biennale w Pradze i Poland Biennale w Łodzi. Jej prace znajdują się w kolekcjach m.in. MOCA w Los Angeles i Creative Artists Agency w Los Angeles. W 2011 roku otrzymała nagrodę Catherine Doctorow za Malarstwo Współczesne, Jarvis i Constance Doctorow Family Foundation.
    www.kimschoenstadt.com

  • Esther Stocker
    21_stocker_roma_11_194px

    W swoim malarstwie i instalacjach przestrzennych, młoda, tyrolska artystka mistrzowsko wypracowuje język zgeometryzowanych znaków i systemów współrzędnych, w ten sposób tworzy kompleksowe narracje, które balansują na krawędzi racjonalnego i emocjonalnego, abstrakcyjnego i figuratywnego. Silnie identyfikowane przez te prawie zawsze czarno-szaro-białe twarde wzory współrzędnych, środowiska Stocker to zarówno naładowane psychologicznie, niemal terapeutyczne wnętrza kontemplacji, ale także precyzyjne i dynamiczne studia percepcji. Jako interwencja architektoniczna, bazująca na badaniach naukowych i strategii kamuflażu, jej prace miękko wkraczają i egzystują w konfiguracjach przestrzennych wnosząc delikatną zmianę w rzeczywistość, podważają ustalony porządek i kwestionują zwyczaje percepcyjne. Kontekstualne lecz niezależne i enigmatyczne, pokojowe lecz energetyczne, postminimalistyczne wzory Stocker tworzą dla publiczności ofertę poszczególnych bogactw i złożoności: rzadką przyjemność swawolności i unikalne wyrafinowanie podejścia poznawczego.
    www.estherstocker.net

  • BERT THEIS

    Bert Theis to artysta, aktywista i kurator mieszkający w mediolańskiej dzielnicy Isola (Włochy). Był jednym z założycieli Centrum Sztuki Isola oraz Urzędu ds. Miejskiej Transformacji. Kurator pomocniczy wielu projektów organizowanych przez Centrum Sztuki Isola, kuratorTerritoria 4 / The Great leap na zlecenie Centrum Sztuki Pecci w Prato (Włochy) w 2009 r. Jego prace powstawały głównie w przestrzeni publicznej takich miast jak Bruksela, Mediolan, Strasburg, Paryż, Chamarande, Luksemburg, Volterra, Shenzen czy Gdańsk. Brał udział w Münster Sculpture Projects 1997, Manifesta 2 i licznych międzynarodowych wystawach, m.in. Biennale w Wenecji oraz biennale w Tajpej, Tiranie, Stambule, Gwangju i Busanie. Jego monografia Some Works (g/eng) została opublikowana przez Hatje Cantz w 2003 r., a druga monografia Building Philosophy (f/it/eng) ukazała się w 2010 r. nakładem Domaine départemental de Chamarande (Francja). Otrzymał I nagrodę w IV edycji konkursu GZMG w 2011 roku. www.isolartcenter.org

  • Su-Mei Tse
    Su-Mei_Tse_Balayers_du_désert_194px

    Urodzona w Luksemburgu w 1973 roku. Córka chińskiego skrzypka i brytyjskiej pianistki. Mieszka i pracuje w Berlinie i Luksemburgu. W swoich pracach łączy fotografię, video, instalacje i muzykę. Zwykle w subtelny sposób odnosi się do muzycznych tradycji Europy i Azji. Wielki przełom w jej karierze artystycznej nastąpił w 2003 roku, gdy przyznano jej nagrodę Złotego Lwa na Biennale w Wenecji za wystawę „Air Conditioned” prezentowaną w pawilonie luksemburskim. W 2009 roku otrzymała nagrodę the Fondation Prince Pierre de Monaco Prize for Contemporary Art. W 2005 roku Tse została zaproszona do zaprezentowania swoich prac wideo w ramach wystawy indywidualnej „The Ich-Manifestation” w the Renaissance Society w Chicago. Jedna z jej ostatnich prac „Floating Memories” (2009) prezentowana w Isabella Stewart Gardner Museum to instalacja, wykorzystująca techniki rzeźbiarskie, dźwięk i projekcje wideo, w której płyta gramofonowa kręcąca się bez końca i stary dywan przywołują wspomnienia dzieciństwa. Uczestniczyła w III edycji konkursu GZMG w 2009 roku.

  • Anna Waligórska

    Urodziła się w Bydgoszczy, od 2000 roku mieszka w Gdańsku. Zajmuje się malarstwem, malarstwem ściennym, witrażem, grafiką warsztatową i scenografią. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, gdzie uzyskała dyplom z malarstwa w pracowni prof. Macieja Świeszewskiego (2005) oraz z malarstwa ściennego i witrażu w pracowni prof. Andrzeja Dyakowskiego. W trakcie studiów była asystentką w pracowni scenografii prof. Andrzeja Markowicza (2003). W 2004 roku otrzymała I nagrodę w konkursie „Artystyczna Podróż Hestii” – miesięczne stypendium pobytowe w Nowym Jorku (maj 2004). W 2008 roku była stypendystką Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska”. Od 2007 roku pracuje na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Jej prace znajdują się w zbiorach Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie oraz w zbiorach prywatnych w Polsce, Niemczech, Hiszpanii, Holandii, Luksemburgu, Chorwacji, USA, we Włoszech i na Węgrzech.

  • Mariusz Waras

    Urodził się w 1978 roku w Gdyni. Grafik, malarz zewnętrzny, podróżnik, architekt amator. Absolwent Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, gdzie obecnie jest asystentem prof. zw. Jerzego Ostrogórskiego w pracowni malarstwa. Autor kilkuset murali w ramach autorskiego projektu m-city. Głównym motywem w jego twórczości jest pejzaż miejski. Jego prace można zobaczyć między innymi w Warszawie, Gdańsku, Wrocławiu, Berlinie, Paryżu, Dżakarcie, Sao Paulo, Nowym Jorku, Bolzano, Londynie, Pradze. W wolnych chwilach jest kuratorem galerii billboardowej 238×504 w Gdyni oraz archiwistą/kolekcjonerem polskiej sztuki ulicy. Zawodowo grafik – wolny strzelec, wielokrotnie nagradzany w konkursach: w 2005 roku w 7. Konkursie im. Eugeniusza Gepperta i we wrocławskich Zdarzeniach. W 2008 roku otrzymał Nagrodę dla Młodych Twórców. Prowadzi również warsztaty plastyczne, m.in. w CSW Łaźnia w Gdańsku.
    www.waras.pl